Postoje razne teorije o tome odakle su došli Bunjevci na prostore bačkog trougla – Subotica-Sombor-Baja (Mađarska), odnosno razne teorije o njihovom poreklu. O ovome je možda (za sada) bespredmetno raspravljati jer ne postoje (ili bar nisu pronađeni) pouzdani podaci, koji bi verodostojno ovo i dokazali. Pitanje kolektivnog identiteta Bunjevaca postalo je u 20. veku ponovo goruće pitanje i ono što sigurno može da se tvrdi jeste da oni kao registrovana nacionalna manjina postoje samo u Republici Srbiji, što nam ostavlja pretpostavku da je njihova kolevka svakako sa tih prostora.

Kolektivni identitet Bunjevaca se uprkos ovim poteškoćama uspešno održao i predstavlja ono što ih čini da nisu identični ni sa jednom drugom etnijom. Zajednička istorija (koliko je očuvana), zajednička istorijska teritorija na kojoj borave, zajednički mitovi i mitovi o zajedničkim precima, zajednički običaji i rituali, zajednička religija, zajednička masovna i javna kultura, zajedničke norme i zajedničko sećanje su elementi koji jednu zajednicu izdvajaju od druge, to je mesto gde se povlači granica između dve zajednice.

Da bismo mogli da raspravljamo o zajedništvu i kolektivnom identitetu jedne grupe, moramo raspolagati zajedničkim sećanjima ali i trasirati ih, odnosno komunicirati ih, jer šta nam vredi knjiga koju niko nikad neće otvoriti? Pored nematerijalnog kulturnog nasleđa, Bunjevci raspolažu i materijalnim u vidu književnosti, likovne i muzičke umetnosti, koje služe kao jedan svojevrsan arhiv sećanja i identiteta onoga što Bunjevci jesu. U slikarstvu su u velikoj meri prikazani motivi salaša, pejzaži, predmeti od slame, kao i mnogobrojni verski motivi što ocrtava njihov način i mesto života, dok se u muzici sreću melodični i mirni tonovi, kao i teme iz svakodnevnog života. Sa druge strane pisana reč, odnosno književnost Bunjevaca se trudi da akcentuje autentičnost, autohtonost i važnost Bunjevaca.

Upravo zahvaljujući ovim elementima koje su Bunjevci oduvek posedovali, uspeli su da se odbrane od asimilacija većinskim vladajućim narodima kojima su stalno bili izloženi, kada su 1945. godine čak i pripojeni hrvatskom korpusu.